Vaak zit ik ( met camera) in de tuin met uitzicht op de appelboom. Een vogelhuisje aan de boomstam lokt o.a. veel kool en pimpelmezen. En kan ik genieten van al het getjilp en gefladder. En zo wordt dit “alledaagse” altijd weer bijzonder. Deze pimpelmees zag een wormpje aan de boom hangen en dat werd mijn inspiratie voor dit aquarel. Getracht de achtergrond anders te doen dan de werkelijkheid. En zo zijn takken en bladeren wat paarsig en geel. en heb ik zonlicht toegepast. De ruimtes tussen de takken was nog wel lastig vanwege juist zonlicht en toonwaardes. En zou ik het voorbeeld van Margo nog wel eens letterlijk na willen doen om er goed van te leren. Het was dus sowieso een leerzame opdracht omdat ik nl ook wel op een soort van kantelpunt ben gekomen. En probeer ik vaker wat te spelen met mijn verbeelding wanneer ik de natuur bewonder. En bedenk ik: wat zou ik hier nou eens van kunnen maken….””. Dank Margo voor deze inspirerende les!
Chillida met blokjestip van Margot
Nou, dat voegt in de zin van ruimte maken wel iets toe, nieuwe ruimten en daarmee past dit experiment wel in het onderzoek van de beeldhouwer zelf. het vervreemd ook. De plek van de blokjes op het aquarel en de plekken ten opzichte van elkaar vraagt m.i. ook een weloverwogen verspreiden, wellicht is dat ook nog een les uit dit probeersel. Dank voor de tip Margot, en voor Reina: dit is het geworden hoor, nu ga ik door naar opdracht 8, de laatste in deze reeks.
Grote Kaardenbol- bloeiend
Rondwandeling door het museumpark van Eduardo Chillida, San Sebastian, Baskenland.
Video’s maken tijdens de vakantie is geen ‘normale’ handeling voor mij, fotograferen wel. Dus loop ik rond en kijk tijdens het lopen naar beelden die mij opvallen. Deze aquarel is het resultaat daarvan. Beeldhouwer Eduardo Chillida creëerde beelden met een interne ruimte én verband met de natuur, ook een ruimte. Van de rondwandeling in het museum (eigenlijk park in San Sebastian) viel mij deze steen tussen bomen door met een mooi lichtje op. Waarom dit beeld? De plek in de ruimte vind ik n aantrekkelijke compositie, het contrast licht donker ook, het plaatje blijft al weken in mijn hoofd zitten. Voor de aquarel dit keer gebruik gemaakt van het pallet van de zoombijeenkomst van gisteravond (geel, hookers, viridian en mauve) aangevuld met de inhoud van een flesje met oude oost-indische inkt. Simpel maar hopelijk voldoende beeldend.
Paardebloemen nr 2
Ik heb nu een iets andere variatie genomen en tips ( daarvoor dank!) bij de hand genomen. Het blijft een flinke uitdaging om paardebloemen te schilderen. Maar ik ga er mee door vanwege de uitdaging voor compositie, witte pluisjes en lucht) tot ik er tevreden mee ben. Er mee door gaan blijft leuk omdat de paardebloemen zoveel variaties kennen. Het is spelen met water!
Vraag aan Margo: zou je deze foto in de goede stand willen zetten?
Grote Engelwortel
Gewoon duinlandschap met watertje en bijzondere waaiende rietpluimen.
Deze opdracht is er een die je aan het denken zet over de termen ‘gewoon’ en ‘bijzonder’. En over welke aquarel-technische inhoud van de opdracht hier aandacht krijgt. Enfin, met al te veel denken komt er niks uit de handen, daarom na vele gewone en bijzondere onderwerpen en varianten met aquarelachtergronden en geveeg met keukenpapier deze gekozen voor inzending. Eerlijk? Om door te kunnen naar de volgende opdracht en niet te blijven hangen. Eigenlijk, zo zei een vriendin van ons die al haar hele leven schildert, is het zoeken naar het bijzondere in het gewone de generieke ‘opdracht’ voor schilders. Daar kon ik mij wel in vinden, dus deze opdracht blijft voor altijd van toepassing, en de resultaten zullen ook blijven variëren.
Paardebloemen
Paardebloemen kan ik erg waarderen maar helaas niet in mijn eigen tuin. Ik vind ze wel heel bijzonder door de krachtige gele kleuren n de pluizebollen. Ik wordt er wel vrolijk van.
Ik ben ermee aan het experimenteren geweest. Heb er nog één gemaakt maar deze is het geworden. En zo zie ik het ook ….een experiment. De compositie vind ik niet zo geslaagd maar met enkele details kan ik tevreden zijn. De pluizebollen is ook nog een oefening. Toch ben ik er vanuit gegaan dat het niet zo precies hoeft te zijn. En daar ben ik dan weer tevreden over.
Dus kom maar op de tips en ga ik er een volgende keer weer mee aan de slag.
De achtergrond is paars/blauw. Maar het geheel is op de foto nogal blauwig. ….zie ook de passe-partout
Ansichtkaart Curacao ( les 4)
Eigenlijk was dit aquarel een uitgangspunt voor mij om het verder uit te werken in een andere betere uitgewerkte versie. Maar door tijdsgebrek heb ik er voor gekozen deze toch maar in te zenden. Dus ik ben niet over alles tevreden. De horizon had lager gemogen en ik had het losser willen schilderen. Ook is het niet geheel volgens opdracht ( het omlijnen met de pen van bepaalde onderdelen) en is het meer een ansichtkaart geworden.
Ik ben wel tevreden dat ik hier een begin mee heb gemaakt want het brengt mij tot inspiratie voor een ander aquarel met meerdere details. En het kan mij niet bont genoeg zijn. Dus daar ga ik aan werken.
Curacao betekent voor mij best veel. Op mijn 19e ben ik daarnaar toe gevlogen om te werken in een kindertehuis. Het zou om een jaartje gaan maar het zijn 5 jaren geworden. Veel foto’s heb ik eigenlijk niet maar wel herinneringen. Ik denk dat goed is om dit alles een plekje te geven.
Rechtsonder is een gedeelte van het kinderhuis te zien. Links zie de troepial vogel die ons vaak kwam bezoeken bij de maaltijden in de eetkamer/veranda. De cactus is veel te zien in het landschap. En de baai met het vlot in het water ( Vaersenbaai) was de wekelijkse ontspanning +/- 10 minuten lopen vanaf het kinderhuis.
Herinneringen, Barcelona gekaderd












