De weg naar een mooi(er) aquarel
In het vorige werk was de vogel niet te zien, maar nu wel als middelpunt. Ik vraag me over de compositie af of ik de bomen boven niet meer ruimte had moeten geven.
De eerste les van de cursus Van je hand naar je wand. Hiervoor ben ik in mijn eigen foto’s gedoken van een heerlijk weekje warmte in november van het afgelopen jaar. Ik heb, naar opdracht, 3 foto’s gekozen waar voor mij de belangrijkste herinneringen lagen. Van elk een schets gemaakt en samengevoegd wat mijn herinnering van het eiland was. Van dit beeld heb ik een toonwaardeschets gemaakt. Nog steeds volgens de opdracht heb mijn kleuren uitgezocht en op aquarelpapier gezet. Maar dan … proberen er van te maken zoals ik het in mijn hoofd heb.
Het is nogal wat voorbereiding, maar ik vond het inderdaad heel fijn dat ik niet meer tijdens het schilderen over van alles hoefde na te denken, dit moest het worden. En eerlijk gezegd komt het heel dichtbij het beeld dat ik in mijn hoofd had. Het is voor mij echt een mooie herinnering geworden!
Hoewel ik al wel eerder foto’s had gecombineerd, voelde ik me nu vrijer. Alsof ik er meer mee ging spelen. Het gaat om een wilgenlaantje en vogels die in de Eempolder te zien zijn, op verschillende plekken. Ik maakte me niet zo druk om de verhouding vogel en wilgen. Het was een hete zonnige dag met enorm veel wind. Ik vind het verrassende van vogels kijken, dat je ze vaak eerst niet eens ziet. Hopelijk ervaar je dit ook als je naar het wilgenlaantje kijkt :).
Indrukken opgedaan bij ons in de Maaswei in Milsbeek.
Heb even getwijfeld of ik weer opnieuw zou beginnen, want heb toch iets teveel zitten prutsen vind ik. Beetje erg enthousiast aanvankelijk.
Of misschien teveel op een te klein papier, ik weet het niet meer.. , de paaltjes vallen een beetje tegen vind ik. Was bedoeld voor verbinding??
Glaceren is nog niet zo mijn ding, Margo. Graag feed-back
Ik vind het ver weg en dichtbij wel gelukt. De aandachtsplek en de lijn had ik wat meer met vlekken kunnen werken. Nu is het bovenin wat gepriegel, en de richel is dicht geschilderd. De rots daartegen niet dat vind ik wel ok. Met meer vlekken in de kijklijn was het misschien boeiender met kleuren geworden. Voor de volgende keer.
