De weg naar een mooi(er) aquarel
Leuk om nieuwe dingen te leren, Na transparantie en losser werken nu verbinding tussen twee voorwerpen door achtergrondkleur. Dat is wel gelukt, maar aan het eind dacht ik heb ik de schaduw nu wel goed?
Een hele uitdaging om losser en transparanter en helder te gaan schilderen. De stijl van Gerard Hendriks spreekt me aan. Maar het is wel een zoektocht naar de juiste hoeveelheid verf en water en het aanbrengen van laagjes op zo’n manier dat het niet te dik wordt.
Hier heb ik me lekker uitgeleefd met water en verf laten lopen. Me echt ingehouden om niet verder details uit te werken. Dat was genieten! Tussen de knoflook en het potje had wel wat meer ruimte moeten zitten achteraf.
Het eerste deel van de tweede les. De twee onderwerpen worden verbonden door kleur en schaduw…ik weet niet of dit echt gelukt is maar het was wel heerlijk schilderen op deze manier!!
Weer een heel leuke les.
Een stilleven in herfst sfeer. De focus ligt vooral rechts op ongeveer een derde van onderen. De groene vaas is eigenlijk van metaal met een olieachtige kleuring. Ik heb geprobeerd om dat met groene interferentie aquarelverf te simuleren, maar dat geeft toch niet het gewenste effect. Daarom er gewoon maar een kleurrijke vaas van gemaakt. Het groen past mooi bij het oranje van de lampionnetjes.
Het glazen driehoekige flesje vond ik erg moeilijk. De hoeken en de ziel waren ook in echt vrij donker, waarschijnlijk omdat het glas daar dik is. Je ziet volgens mij wel dat het glas is, maar ik vraag me af of het niet beter kan. Maar hoe? Margo, graag advies hierover. En is er een aquarel academiecursus waarin aandacht wordt besteed aan het schilderen van glas in allerlei vormen (vazen, glazen, ruiten, spiegels)? Anders misschien een idee voor een zoomworkshop?
Weer een heel leuke les van Gerard Hendriks. Het ziet er zo eenvoudig uit, maar het blijft voor mij toch steeds weer moeilijk. Snel werken en niet te precies, maar dan toch een verrassend resultaat. Ik heb de neiging om toch te veel te gaan prutsen, waardoor de aquarel ‘dood slaat’. Deze appel en peer ook verschillende keren geschilderd. Over deze versie ben ik redelijk tevreden.
Leuk om van die kleine oefeningen te maken. Dit zijn de redelijk gelukten. De kleuren liepen snel teveel door elkaar zodat het frisse eraf was. Leuk om goed naar Gérard te kijken hoe zijn techniek is. Dotjes verf en dan met wat water in elkaar laten lopen. Nog maar veel oefenen! 🙂
Het verbinden van voorwerpen in een stilleven. Hier heb ik de voorwerpen een beetje laten overlappen.
Ik vind het bijna jaloersmakend hoe mooi helder Gerard de kleuren houdt in zijn aquarellen, want als je hem bezig ziet lijkt hij allerlei kleuren gewoon over elkaar heen te smeren. Vooral bij de achter-/ondergrond vind ik dat ontzettend moeilijk. De verf mag niet te nat zijn, maar ook zeker niet te droog. En de kleuren van de onderwerpen moeten wat in de ondergrond terugkomen, maar er moet ook nog schaduw geschilderd worden en dat alles zonder er een soep van te maken. En dan zijn tekentechniek. Dat is een echte eye opener. Bij mij zie je alle kronkeltjes en streepjes hier niet meer omdat de verf er toch wel wat dik op zit, maar ik heb het helemaal uit de hand getekend op Gerards manier. En dat lukt ook nog, ook de schaar, hoera. En zelfs het spatten vind ik wat toevoegen, het maakt meer een geheel van het aquarel.
Kortom, veel geleerd, maar tips zijn nog van harte welkom.
Een klein voorwerp als eerste stap naar een stilleven. Er zitten wel niet zo veel kleuren in dit onderwerp, maar ik wilde het eenvoudig houden. Want de manier van schilderen van Gerard is wel even wennen. Het losjes terug laten komen van de kleuren van het onderwerp in de achtergrond is lastig, de kleuren worden gauw wat vuil door het mengen ervan. Maar wel heel leerzaam om het schilderen eens op een andere manier aan te pakken. En het helpt zeker om lossere aquarellen te maken.
Ik heb de appels van Gerard uit les 1 in een aquarel gecombineerd. Het combineren van de twee appels vindt hier door gedeeltelijke overlapping plaats.
Ik vind dat hier de kleuren mooi helder zijn gebleven ook in de ondergrond. Ben er heel tevreden mee. Misschien had de schaduw van de ene appel op de andere nog wat donkerder gemogen, maar ik wilde de transparantie niet verliezen. Daarom heb ik de schaduw op de achterste appel wat vager met een licht mengsel van paars en kobalt aangegeven (op het aquarel is dat toch ook wat duidelijker dan op de foto). Links van de voorste appel had ook wat schaduw gemogen, maar ik vond de kleuren in dat stukje in de ondergrond erg mooi uitgevallen en mooi doorlopen vanuit de appel. Daarom heb ik ervoor gekozen daar geen schaduwvlek neer te zetten. De vrijheid van de schilder nietwaar.
