De weg naar een mooi(er) aquarel
Ik wilde glas en hout combineren. En nogmaals oefenen met de achtergrond.
Violet. Rood . Alzarin en paynes Grey. Van alle probeersels was dit de beste. Ik heb ook saunders – roug papier uitgeprobeerd . Grain tourchon
Nu ben ik eerst begonnen met de schaduw en achtergrond en heb de witte tube alabastine daarna gevuld met dezelfde kleuren .
Ik vind schaduw en rondom voorwerpen schilderen nog steeds lastig. . Het wordt vaak een knoeiboel . Hier heb ik geprobeerd om op tijd te stoppen. De appel vooraan vind ik leuk geworden.
Les 3, een voorwerp erbij. Het stond op mijn donker houten glanzende tafel. Ik heb de weerspiegeling geprobeert erin te laten komen maar het ook weer een beetje á la Gérard te laten zijn. Het potje was te smal. Daar heb ik nog aan zitten knoeien en daar knapt het meestal niet van op… op naar de volgende les!
Fijne jaarwisseling allemaal! En een mooi (schilder) jaar !
Een tweede aquarel n.a.v. les 3. Het losliggende mesje heb ik nu d.m.v. de schaduwen met de sinaasappel en de kan verbonden. Dit werkt volgens mij goed (dank je wel voor de tip, Janneke). Het focuspunt ligt op de kan. (Deze kan heeft mijn moeder in 1940 voor haar verjaardag gekregen. Hij heeft een mooi plekje in mijn huis.) Ik twijfel over de achtergrond: misschien is het contrast niet groot genoeg en misschien is de achtergrond te druk.
Ik heb de aanpassingen die Margo adviseerde in de bespreking toegepast, om zo het focuspunt meer onderin het aquarel (het schaaltje met de olijven, de vaas rechts onderin en de glazen) te brengen:
– De witte stukken in het tafelblad met een verdund indigo ingekleurd, zodat dit minder de aandacht trekt.
– Donkerdere schaduw tussen fles en vaas en tussen de olijfjes.
– Een glacering met helder groen over de groene olijven zodat zij wat helderder van kleur worden.
– De witte bloemen van een zachte kleur voorzien, die harmonieert met de rest van het aquarel.
Het focuspunt komt zo inderdaad meer onderin rechts te liggen, zeker doordat de sterke witten uit het aquarel zijn verdwenen. Maar ik vind dat hiermee het aquarel ook wel wat saaier is geworden, vooral door het inkleuren van de witte bloemen.
Het omgevallen glas was trouwens in de eerste versie al bewust toegevoegd omdat ik het aquarel in eerste instantie te saai vond, er zat geen verhaal in.
Een stilleven met witte bloemen, een karaf wijn met glazen en wat olijfjes. Ik twijfel wel wat over de compositie. Nu zie je de karaf met wijn maar gedeeltelijk. Maar ik was bang als ik deze meer op de voorgrond zou zetten, dat de karaf dan alle aandacht naar zich toe zou trekken door de rode kleur van de wijn. En ik wilde de aandacht meer op het onderste deel rechts hebben liggen met de glazen en het schaaltje olijven en ook nog een beetje op het licht in de vaas.
Al weer de derde les van Gerard Hendriks. N.a.v. zijn voorbeeld een soort gelijk stilleven gecreëerd. Met veel plezier aan gewerkt. Vraag: ligt het schilmesje te ver van de andere objecten? Heb ze met kleur wel aan elkaar proberen te verbinden. Het focuspunt is de appel. Vraag me af of die genoeg is uitgewerkt t.o.v. de andere voorwerpen. Ben zelf wel tevreden met het resultaat.
Een stilleven vol herinneringen. Ik heb dit stilleven al eens eerder gebruikt voor het maken van een aquarel in de les ‘verstild aquarel’ van creatief aquarel, waarbij een combinatie gemaakt werd van gedeeltelijk een potloodtekening en gedeeltelijk een aquarel. Nu is het helemaal een aquarel geworden. Gerard gebruikt Rough aquarelpapier voor zijn stillevens. Rough katoenen papier had ik ook nog liggen van Baohong. Maar dat blijkt wel heel erg ruw te zijn. Ik vind het tekenen en schilderen erg lastig op dit papier, zeker als je wat details of rechte lijnen wilt maken.
