Toen ik Margot deze les zag geven dacht ik direct aan een foto die ik ooit op een van de waddeneilanden maakte van een wonderlijk puntje heide in een duinen- weidelandschap tegen een bosrand aan. Nou, het papier heeft lekker lang kunnen weken, want ik kon de foto niet meer vinden. Zal ik dan maar de Sluftervallei als referentie nemen?
Ik was er al aan begonnen, maar kreeg dat heidepuntje niet meer uit mijn hoofd. Ken je dat? Uiteindelijk vond ik het op een USB stick met oude vakantiefoto’s. En net wat ik dacht, perfect geschikt voor de vereiste nat-in-nattechniek.

Op heerlijk doorweekt papier schilderde ik mijn persoonlijke impressie van dat landschap. Als finishing touch heb ik er achterin rechts wat boomstammetjes uit gelift en er voorin wat bloemvormen in gesuggereerd met spetteren.

Ik heb er veel plezier mee gehad, vind dat het heerlijk licht is geworden. Licht, dat is wat mij elke keer weer verrukt op de Waddeneilanden. De lucht was in het echt dreigender en dat geeft een dramatisch effect, maar toch heb ik ook dat met grijsblauw zachter opgezet.

 

Kijk verder » 6 reacties

Kijk verder » 1 reactie

Eigenlijk gebruik ik deze techniek vaak, maar net als met de kleuren theorie, het blijft onbewust en daardoor haal ik er niet uit wat erin zit. Dat is het fijne van deze cursus. Je wordt je bewust van effecten die je teweeg kunt brengen. In luchten bijvoorbeeld. Glaceringen door moeder natuur.

Maar ik wilde eens wat anders. Ik vind dit aquarel best geslaagd en zal het nog vaak gebruiken, om de uitwerking van de verschillende kleuren over elkaar even te bekijken.

Om het een beetje een bite te geven, heb ik mijn laatste laag met goudverf gedaan, maar of dat doorkomt in de foto is niet duidelijk. Ook om dat vierkant van blauw wat minder donker te maken.

Ik had nog een lapje van een wit soort katoen/ vilt achtig spul liggen en daar heb ik voor de gein wat af getrokken en erin geplakt.

natuurlijk hoop ik op tips!

Kijk verder » 2 reacties

Beste Margo,

Ik heb een poging gedaan om te leren glaceren.  Dat valt nog niet mee, telkens gaat de onderlaag mee en het is lastig om de kleuren helder te houden. Dus hoe hou ik de kleuren helder? Of werk ik dan te nat?

Want daar liep ik echt tegen aan. Ik heb laag over laag geschilderd, maar het werd wat flets. Toen thuis ook nog het commentaar was dat de schaduw niet goed was (en dat was ook zo, maar zie jij niet meer op deze foto), heb ik die aangepast. Hiervoor heb ik stukje wat verkeerd was, afgeplakt en met vochtige spons de verf opgenomen. Daarna eigenlijk alles wel weer over geschilderd, inclusief plank, olie & azijn kleuren, glaswerk en tot slot de schaduw. De schaduw heb ik als combinatie cobalt bleu en roze rood (zelfde als bij de workshop vogels schilderen) gebruikt, want ik had immers al een grijs aanrechtblad. Ik hoop dat deze combi goed is als schaduw, misschien had het meer blauw moeten zijn (nu een beetje meer richting paars).  Verder zit er een lichte beschadiging in het papier boven het rechterflesje, dat had ik te laat gezien en was al begonnen. Ik vind dat niet erg.

Inmiddels heb ik al antwoord op de vraag of ik het papier eerst nat moet maken  (voor de achtergrond; ja, dat is wel handiger :-). Dat ik dus niet gedaan en ik heb later meer water en kleur toegevoegd om de droge strepen weg te krijgen. Verder heb ik alleen met een vochtige kwast en kleur gewerkt (niet meer eerst nat maken). Wel handiger als je eerst de kwast telkens schoonmaakt bij het schilderen van het glas. Nu ging de rode kleur ook bovenin, want dat was ik uiteraard vergeten. Al doende leert men! Dit is denk ik een techniek die je veel moet oefenen voordat het echt mooi wordt, maar voor een eerste poging vind ik dit best redelijk gelukt.

Groeten,

Wiesje

 

 

Kijk verder » 1 reactie

Het was heel leuk om die glaceer techniek hierop los te laten. Aquarelleren is vaak, denken vanuit het eindresultaat als het erom gaat je wit te behouden, maar met glaceren wordt dat nog belangrijker. Ik heb de gebouwen die ik erin wilde hebben afgeplakt met tape en steeds per wassing gekeken welk stukje tape er nu weer weg mocht. Na een paar wassingen heb ik op sommige delen weer stukjes tape geplakt. En nee, een goede realistische schilder van stadsgezichten of stillevens zal ik niet worden. Maar ik heb heerlijk zitten knutselen, terwijl ik uit mijn raam op 8 hoog een witte Anton Pieck wereld van sneeuw zag ontstaan. Een volgend exemplaar wil ik eens op hot pressed papier maken.

Kijk verder » 3 reacties

Mijn eerste poging om de glaceertechniek toe te passen.

ik ben begonnen met cobalt turquoise light, dat ik de azijnfles nog zichtbaar is. Vervolgens cobalt violet, daarna indisch geel over de onderdelen, waar ik daarna lasur oranje overheen heb gezet. Dat was tricky, want dat is een enorm sterk oranje. Ik dacht dat ik het voldoende verdund had, maar dat was een vergissing. Daarna over het olieflesje permanent bruin en over het bodemoppervlak daarvan heel dun paars. Het plankje met ultramarine deep, zo ook het etiket van het olieflesje. Schaduwen met een paars evenals de voor lat van het plankje. Daarna met witte gouache een lijntje  om het etiket en de letters. Hier en daar nog een lichtaccent op de flesjes.

ik vind het leuk om te doen en heb met dat oranje weer wat bij geleerd.

Kijk verder » 2 reacties

Na advies van Margo heb ik de raam met vensterluiken vervaagd.

Ik moest wel over een drempel heen😁.

Onze stikem medecusiste Miss Marple, mijn kat,heeft ook nog mee geholpen.😸

Het resultaat is wel interessant.

Kijk verder » 4 reacties

Ach Margo, laat ik die passie nou delen! We hebben heel wat afgereisd, maar Jemen slaat alles, ook wat bijzondere deuren betreft.

Vreselijk dat er nu al jaren een heilloze oorlog aan de gang is. Wij waren er een maand in 1993 en voor ons is het nog steeds, alsof we 1001 nacht in stapten. Als de avond valt zie je, ook midden in de bergen, waar mensen wonen, overal lichtjes aan gaan en iedereen heeft glas in lood ramen. Sprookjesachtig!

En dan overal die fantastische deuren. Wat maken deze straatarme mensen toch veel van hun woninkjes. Ik bleef knippen.

Of ik deze opdracht helemaal goed heb uitgevoerd, dat weet ik niet zeker. Ik heb diverse blauwe mengseltjes gemaakt en door aan sommige een granulerend paarsgrijze kleur Moonglow toe te voegen kreeg ik behoorlijk wat variatie. Dat turquoise in de bovenbalk is een pure kleur en wat opvalt is, dat zo’n lichte kleur enorm naar voren springt in het geheel van meer gedempte mengsels. In het echt was dit wel precies de kleur, maar de balk is gewoon een boven steunbalk. Nu lijkt het op een deur in een nis. Goed, dat extra lesje pak ik alvast weer mee. De stenen heb ik ook van een granulerende kleur gemaakt, waardoor de ruwheid beter uitkomt.

Toen alles geschilderd en droog was, ben ik er met een vrij droge kwast gevuld met donkergrijs met de buik op sommige plekken overheen gegaan, om het verweerde karakter van het hout erin te krijgen. Toen vond ik het net iets te donker geworden en heb dezelfde actie nogmaals uitgevoerd, nu met witte gouache. Het was leuk om te doen, al schilder ik graag natter.

 

Kijk verder » 5 reacties

En hier nog een oefening met de lifttechniek. Ik heb hier, net in als het voorbeeld van Margo, gebruik gemaakt van een plastic sjabloon voor de druiven. Op zich ging dit wel goed, alleen kreeg ik de ondergrond niet helemaal licht gelift. Ik heb de ondergrond wel eerst goed laten drogen, misschien te goed. Het was hier geen probleem, omdat de druiven als basis dezelfde kleur hebben. Ik heb het trosje zelf gefotografeerd onder een flinke lichtbron, zodat ik goed duidelijk de lichtval en de schaduwen kon zien op mijn foto. De druiven waren ook echt heel groot trouwens. Ik ben best tevreden met het resultaat eerlijk gezegd.

Kijk verder » 4 reacties