Het was heel leuk om die glaceer techniek hierop los te laten. Aquarelleren is vaak, denken vanuit het eindresultaat als het erom gaat je wit te behouden, maar met glaceren wordt dat nog belangrijker. Ik heb de gebouwen die ik erin wilde hebben afgeplakt met tape en steeds per wassing gekeken welk stukje tape er nu weer weg mocht. Na een paar wassingen heb ik op sommige delen weer stukjes tape geplakt. En nee, een goede realistische schilder van stadsgezichten of stillevens zal ik niet worden. Maar ik heb heerlijk zitten knutselen, terwijl ik uit mijn raam op 8 hoog een witte Anton Pieck wereld van sneeuw zag ontstaan. Een volgend exemplaar wil ik eens op hot pressed papier maken.

Mijn eerste poging om de glaceertechniek toe te passen.

ik ben begonnen met cobalt turquoise light, dat ik de azijnfles nog zichtbaar is. Vervolgens cobalt violet, daarna indisch geel over de onderdelen, waar ik daarna lasur oranje overheen heb gezet. Dat was tricky, want dat is een enorm sterk oranje. Ik dacht dat ik het voldoende verdund had, maar dat was een vergissing. Daarna over het olieflesje permanent bruin en over het bodemoppervlak daarvan heel dun paars. Het plankje met ultramarine deep, zo ook het etiket van het olieflesje. Schaduwen met een paars evenals de voor lat van het plankje. Daarna met witte gouache een lijntje  om het etiket en de letters. Hier en daar nog een lichtaccent op de flesjes.

ik vind het leuk om te doen en heb met dat oranje weer wat bij geleerd.

Na advies van Margo heb ik de raam met vensterluiken vervaagd.

Ik moest wel over een drempel heen😁.

Onze stikem medecusiste Miss Marple, mijn kat,heeft ook nog mee geholpen.😸

Het resultaat is wel interessant.

Ach Margo, laat ik die passie nou delen! We hebben heel wat afgereisd, maar Jemen slaat alles, ook wat bijzondere deuren betreft.

Vreselijk dat er nu al jaren een heilloze oorlog aan de gang is. Wij waren er een maand in 1993 en voor ons is het nog steeds, alsof we 1001 nacht in stapten. Als de avond valt zie je, ook midden in de bergen, waar mensen wonen, overal lichtjes aan gaan en iedereen heeft glas in lood ramen. Sprookjesachtig!

En dan overal die fantastische deuren. Wat maken deze straatarme mensen toch veel van hun woninkjes. Ik bleef knippen.

Of ik deze opdracht helemaal goed heb uitgevoerd, dat weet ik niet zeker. Ik heb diverse blauwe mengseltjes gemaakt en door aan sommige een granulerend paarsgrijze kleur Moonglow toe te voegen kreeg ik behoorlijk wat variatie. Dat turquoise in de bovenbalk is een pure kleur en wat opvalt is, dat zo’n lichte kleur enorm naar voren springt in het geheel van meer gedempte mengsels. In het echt was dit wel precies de kleur, maar de balk is gewoon een boven steunbalk. Nu lijkt het op een deur in een nis. Goed, dat extra lesje pak ik alvast weer mee. De stenen heb ik ook van een granulerende kleur gemaakt, waardoor de ruwheid beter uitkomt.

Toen alles geschilderd en droog was, ben ik er met een vrij droge kwast gevuld met donkergrijs met de buik op sommige plekken overheen gegaan, om het verweerde karakter van het hout erin te krijgen. Toen vond ik het net iets te donker geworden en heb dezelfde actie nogmaals uitgevoerd, nu met witte gouache. Het was leuk om te doen, al schilder ik graag natter.

En hier nog een oefening met de lifttechniek. Ik heb hier, net in als het voorbeeld van Margo, gebruik gemaakt van een plastic sjabloon voor de druiven. Op zich ging dit wel goed, alleen kreeg ik de ondergrond niet helemaal licht gelift. Ik heb de ondergrond wel eerst goed laten drogen, misschien te goed. Het was hier geen probleem, omdat de druiven als basis dezelfde kleur hebben. Ik heb het trosje zelf gefotografeerd onder een flinke lichtbron, zodat ik goed duidelijk de lichtval en de schaduwen kon zien op mijn foto. De druiven waren ook echt heel groot trouwens. Ik ben best tevreden met het resultaat eerlijk gezegd.

Alweer de laatste les van de cursus Alles over de Aquareltechnieken. Ook weer heel leuk om uit te proberen en verrassende resultaten vind ik. Vooral mijn ontdekking dat je hiermee goed de lichtval kan aangeven en diepte kan creëren heeft mij veel geleerd. Bij het kijken naar werken van andere deelnemers kwam ik waterdruppels op leliebladeren tegen. Ik vond ze al heel goed gedaan en werd hierdoor uitgedaagd het ook eens te proberen. Uiteraard ben ik nog wat gaan googelen voor informatie en ik vind mijn resultaat best goed geworden. Ik moet wel toegeven dat het kleine streepje aan de bovenkant met witte aquarelverf is gedaan. Met mijn dunste kwastje kreeg ik anders geen heel dun streepje gelift. Dit opent weer nieuwe mogelijkheden bij het aquarellen, leuk!

oefening droge aquareltechniek