De weg naar een mooi(er) aquarel
Thuis aan de slag gegaan, met het thema water, lucht en land, dit als resultaat
met stift getekend
Geïnspireerd op mijn goede ervaringen in een workshop: hoe schilder je het licht in een glas, begon ik gistermiddag fluitend aan mijn laatste inzending voor de cursus Land, lucht en water.
Wat heb ik al veel geleerd van Margo en mijn medecursisten realiseerde ik ineens. En wat wil ik graag nog veel meer leren.
Ik heb wel even lopen piechen hoe ik dit klusje het beste zou kunnen klaren. Ik had een niet eenvoudige inspiratiefoto gekozen, die veel elementen bevatte die heel geschikt waren voor de opdracht: water, weerspiegeling en schaduw.
Eerste afwegingen: wat wil ik weergeven en hoe. Wat is de beste volgorde en hoe voorkom ik doorlopen. Geduld en faseren, dat was de oplossing. En houd het overzichtelijk. Ik heb maar een deel van mijn inspiratiefoto gebruikt en er eigen elementen aan toegevoegd.
Ben begonnen met de heuvels, horizon en weerschijn. Drogen. Vervolgens heb ik de lucht erboven gezet en er mooie wolken ingezet. Daarna de boomstammetjes plus hun weerschijn en schaduw opgezet en toen stonk ik toch weer in mijn valkuil, om er nog gauw een paaltje voor te zetten, omdat ik die zo leuk vind om te schilderen, dus toen werd het toch weer een beetje druk. Ook di meteen geschilderd met weerschijn en schaduw. Drogen wederom en lekker een uurtje in de tuin gewerkt.
Vervolgens moest het water en de weerschijn van de lucht daarin geschilderd en daar liep ik effe vast, want ik had mooi rose in mijn lucht, maar hoe had ik die nou toch gemaakt en waar moet die precies zitten? En, o ja, die kleine beetjes groenig als verbinding met het groen uit het paaltje moesten er ook nog in. En ik had expres een heel wit wolkje in mijn lucht vanwege het effect in de weerschijn, maar vergat het bijna bij het schilderen van het water.
Op het laatst pas de takken van de bomen erin geschilderd en hun weerschijn. Lastig om daar nog de rimpeling van het water in weer te geven, want dat droogde enorm snel.
Natuurlijk is niet alles zoals ik het wilde hebben geworden, maar ik heb besloten dat het kritische oog vandaag dicht blijft. Schilderen is niet alleen een uiterlijk, maar veel meer nog een innerlijk proces. Je wordt geconfronteerd met je eigen specifieke vorm van negativiteit en steeds weer is het een groot wonder, dat wanneer je mild blijft naar jezelf zonder toegeeflijk te worden, je dit terugziet in je werk. En nee, dat lukt niet altijd…maar deze keer wel!
Margo, ik hoor heel graag jouw tips.
Heb ik bv die volgorde goed aangepakt?
Texel is wat mij betreft balsem voor de ziel. Buitenland noemde mijn kleinzoon het altijd en gelijk heeft hij. Vooral dat licht! Ik heb veel schilderplezier gehad met dit werkje. Toch ben ik niet helemaal tevreden, ik wil hem nogmaals maken en dan veeeel losser.
De boot en paal apart. Dit vond ik echt leuk om te doen.
Een licht randje op de boot kostte nogal moeite door de grofheid van het papier. Nee, Arches rough is mijn papier niet. Ik ga er morgen eens lekker wild abstract op los denk ik.
Grappig toch, dat je alleen al door het maken van de foto afstand neemt en veel meer het grotere geheel dan het kleine missertje zien.
Voor deze oefening heb ik Arches rough 300g gebruikt dat ik eerst vochtig heb gemaakt. Ik vond het lastig werken, omdat de verf enorm blijft lopen, dus een horizonlijn heb ik uiteindelijk maar tot bosjes omgevormd want het zag er niet uit.
Het onderdeel met boot heb ik ook apart geplaatst.
Heel leerzaam allemaal. Het onderscheid tussen weerschijn en schaduw bv is mij nu goed duidelijk (zie mijn item op het forum hierover), al zie ik veel foto’s op internet bij paaltjes in het water zelden of nooit een schaduw.
Ik moet wel enorm veel moeite doen om het enigszins los te houden allemaal en ook om het oordeel los te laten.
Ik kon me er de afgelopen weken niet toe zetten. Alsmaar zin om bloemen te schilderen. Om op gang te komen heb ik Margo’s instructie gevolgd, dus geen eigen voorbeeld gebruikt. Vanmiddag liep ik op de Elspeter heide en zag boven de paarse heide een prachtige lucht.
Misschien kom ik er nog toe voor mijn volgende les alweer binnenkomt.
Staat hij ook nog op z’n kop.
Misschien komt het tijdens het plaatsingsproces nog op zijn pootjes terecht.
Ik heb jullie tips getracht te verwerken, omdat ik ze allemaal goed vond.
of het allemaal verbeteringen zijn is een beetje de vraag, t blijft toch soms doorwerken in een bestaand geheel.
-De horizon getracht duidelijker te markeren.
-De pol kon ik niet meer naar voren halen, maar heb ik wel extra geaccentueerd.
-De krul uit de lucht gehaald.
-De lucht aan de rechterkant doorgeschilderd, moest het daartoe wel donkerder maken.
-De weerschijn van de zon in het water aangebracht.
Ik dacht, ik ga nog 1 keer los met de meest uitbundige zonsondergang die ik maar uit mijn penseel kan krijgen en ja, dat is een beetje uit de hand gelopen. het lijkt het scheppingsverhaal wel.
Heerlijk om te doen was het.
En hierna moet ik toch echt eens aan die donkere stormluchten gaan beginnen…
de opdracht aan mezelf was: wil niet alles in 1x goed hebben en houd het rustig.
erg leuk om te doen!
graag commentaar.
een zuurstok zonsondergang als toetje.
