De weg naar een mooi(er) aquarel
2e versie om vanuit de eye-catcher naar buiten te schilderen. En meer wit voor in het landschap te brengen.
Drie werkjes gemaakt van de leuke opdracht vanuit de eye-catcher naar buiten schilderen. 1a is een proefje op een over gebleven velletje aquarelpapier. 19×30. Heel zonnig van kleur. Dat kreeg ik er later niet meer in bij 1b en 1c van 30×40. De natte verf mooi in elkaar laten vloeien is met 35 graden een probleem. Droog te snel. Ook had ik meer wit in mijn aquarellen willen brengen. De tijd zal het leren. Zeer genoten van deze opdracht.
Mijn eerste inzending bij de aquarelacademie. Diverse keren opnieuw begonnen en nog steeds niet helemaal tevreden met het resultaat. De uitleg is helder en het lijkt zo makkelijk totdat je het zelf moet gaan doen.
Ik waag het om mijn eerste opdracht in te zenden. Ook al is het niet goed gegaan. De lucht ging redelijk. Bij de bossage al minder. Het is moeilijk om het juiste moment te vinden en in de eerste laag de 2e rij boompjes te zetten. Dat ging mis en er ontstonden verschillende grote lichte plekken. Toch nog boompjes er in kunnen krijgen.
Landschap op de foto was zandbruin. Zelf de kleuren ingevuld. Vooral moeilijk gelijk de goede kleur op te zetten. In het linker veldje was de eerste opzet een verkeerde kleur. Uitgewassen en opnieuw, is niet goedgekomen. Dat gebeurd mij vaker, zelfs dat het papier er van te lijden heeft. En zo ga je prutsen. Het zal klinken alsof ik heel negatief ben. Maar dat is niet zo. ik heb plezier in het schilderen. Dat ik dit werk plaats is: omdat mijn doel is leren losser te gaan schilderen, vloeiender. Van dat gepruts af zien te komen. En straks vooruitgang te zien.
In deze aquarel “Op weg naar een veilige haven” heb ik geprobeerd een dreigende lucht te maken.
Hiervoor heb ik een foto gebruikt van een zonsondergang die ik vanuit de auto genomen had.
Eerst heb ik deze zonsondergang geschilderd en daarna ontstond het idee om deze foto ook te gebruiken voor een dreigende lucht.
Nat was de lucht heel dreigend en donker. Al opdrogend werd hij steeds lichter. Om de dreiging weer wat terug te halen heb ik, toen de aquarel droog was, nog wat donkere en lichte halen aangebracht.
Op de voorgrond drie zeilbootjes geplaatst en wat stenen en paaltjes met netten om zo meer diepte te krijgen.
Ik vond het een erg leuke opdracht en het heeft me gestimuleerd te combineren en te spelen met wat ik in de vorige lessen geleerd heb.
Ik ben benieuwd naar je aanwijzingen en tips, Margo. Graag je feed back.
Na wat oefenen is dit het dan geworden: een mild regenbuitje met in de verte al wat opklaring. Ik heb geprobeerd het niet te zwaar te maken, het aantal kleuren beperkt te houden en het kleurperspectief te gebruiken om verte te creëren. De bedoeling van de bootjes is om je naar de verte te leiden,waar al wat opklaring te zien is. Of dat helemaal gelukt is, daar twijfel ik nog over. De bootjes vangen ook je blik en kunnen daardoor ook als eyecather betiteld worden. Enfin, ik zou graag je commentaar en aanwijzingen horen, Margo.
En nog een wolkenlucht. Landschap nog wat miniemer gemaakt. Ook meer blauw in de lucht. Nu merk ik wel dat de afstand, waarop je het werk bekijkt, belangrijk wordt.
Met de aanwijzingen van Margo het landschap verkleind, zodat de wolkenlucht meer aandacht krijgt. De bovenste wolken vergroot en meer aangezet. Een heel ander effect!
Bij ons aan de dijk langs het Zwarte water is veel groen in allerlei tinten te zien. Zelfs met een bewolkte lucht is het heerlijk wandelen langs de dijk. Het ziet er altijd weer anders uit. Na een aantal aquarels met blauwe luchten en wolken te hebben geschilderd van het landschap aan de dijk om de wolken te oefenen, heb ik vervolgens een bewolkte lucht met hier en daar een heel dun sliertje blauw gemaakt.
Voor het land aan de dijk heb ik gekozen voor een vennetje met bloeiende grashalmen op de voorgrond. Het was wat puzzelen hoe ik deze halmen kon schilderen. Uiteindelijk heb ik met de kwast spettertjes gemaakt, terwijl het grootste deel van de tekening had afgedekt, zodat de spettertjes alleen bij de halmen terecht kwamen.
Ik ben blij met de les en de uitleg over wolken. Ik vind het erg leuk ze te maken. Het heeft ook zijn weerslag gehad in de bos/struikpartij aan de rechterkant.
Verder heb ik geprobeerd de aanwijzingen van jou, Margo, bij de vorige besprekingen mee te nemen in deze aquarel. En hoop ik dat je blik nu niet uit de tekening, naar één van de zijkanten getrokken wordt. Ik ben benieuwd naar je bespreking en aanwijzingen.
Bedankt allen voor de feed back. Margo stelde voor het huisje aan de rechterkant weg te poetsen en er wat groen voor in de plaats te schilderen. Dat heb ik bij deze gedaan. Hiermee is het hek de eyecatcher en wordt de aandacht niet meer afgeleid naar het huisje, waarmee de aandacht de tekening uitging. Er is zo meer balans.
