In deze les heb ik geprobeerd de achtergrond in te vullen nadat ik de eyecatcher vorm gegeven had. Hierdoor kwam ik erachter dat door witte uitsparingen op het papier te laten de verf niet in elkaar loopt. Daar ben ik verder mee gaan experimenteren. Ook door bewust sommige stukjes nat te maken en daar de verf wel in te laten verlopen of door het papier schuin te houden zodat de verf tot het droge stuk papier liep. Enfin om kort te gaan.. ik heb veel plezier gehad en heb het gevoel een stukje verder te zijn.
Langs de dijk
In deze aquarel heb ik wederom geprobeerd de verf en het water het werk te laten doen. Ik ben dan ook begonnen met de bomenpartij links van het midden. Daarna de omgeving. Ik vind het nog moeilijk om de kleuren wat intensiever te krijgen. De verf droogt lichter op, wat soms erg prettig is, maar ook wel eens lastig. Een tweede laag eroverheen om de kleur intensiever te maken haalt vaak weer een effect weg.
De brug
Voor anker
Nieuwbouw landschap
Wandel route
Bevroren
De opdracht voor de eerste les was een landschapje te schilderen met kleur en lijnperspectief. En na wat oefenen en proberen langzamerhand meer details aan te brengen.
Ik ben begonnen met de voorbeelden van de les na te schilderen. Dat vond ik nog niet zo gemakkelijk omdat ik nog niet eerder (met aquarel) geverfd had. Het was even wennen wat het materiaal doet.
Ik vond het echter direct erg leuk en was zeer gemotiveerd te oefenen. Het filmpje van jou, Margo, heb ik een paar keer bekeken en toen heb ik het voorbeeld wat je schilderde op de video stap voor stap mee gedaan en ook geschilderd. Dat was een eyeopener! Heerlijk om tussendoor de video gewoon stop te kunnen zetten en precies hetzelfde te doen als net je voorgedaan is. Ik leerde daardoor met name wat de verf op het natte papier doet en hoe je dat toch enigszins in de hand kunt houden of controle op kunt uitoefenen.
Enfin… daarna een aantal landschapjes geprobeerd te schilderen. En ontdekt hoe één en ander werkt. Foto’s gemaakt van landschapjes en die als basis gebruikt om te kijken hoe het perspectief in elkaar steekt. Ik kan nu geen wandeling meer maken zonder niet even te kijken hoe de bomenrij steeds kleiner wordt in het perspectief. Of te kijken hoe het riet zich langs de waterkant zich gedraagt als het waait.
Ik loop tegen mijn onkunde aan en merk dat ik steeds meer wil weten en vragen.
Echter is het mij ook duidelijk dat het vooral ook doen is. Bij deze het resultaat van het “doen” in de vorm van het winterlandschapje “Bevroren”.
Ik hoor graag je feed back, Margo.
kro-kusjes
Bomen hebben iets voor mij. Ik weet nog goed mijn eerste tekenles buiten toen ik 14 jaar was en als opdracht een oude treurwilg tekende. De boom had iets dramatisch zoals die takken naar beneden hingen. Ook nu in de landschapjes wil ik graag bomen “maken”. Maar ja hoe… dat was wel even een vraag. In dit landschapje met de nog kale bomen schoot me te binnen dat ik i.p.v. allemaal kleine takjes te schilderen wat ik eerder probeerde ook stipjes zou kunnen zetten om die takjes voor te stellen. Zo gedacht, zo gedaan. Ik ben wel meer tevreden over het resultaat maar als iemand tips voor me heeft hoe het beter kan dan graag!
De krokusjes waren hierdoor ook eerst stipjes… later heb ik de stipjes aan elkaar gevoegd ( drie aan één) dat leek toch meer het idee te geven van een bloemetje.
Bevroren
De opdracht voor de eerste les was een landschapje te schilderen met kleur en lijnperspectief. En na wat oefenen en proberen langzamerhand meer details aan te brengen.
Ik ben begonnen met de voorbeelden van de les na te schilderen. Dat vond ik nog niet zo gemakkelijk omdat ik nog niet eerder (met aquarel) geverfd had. Het was even wennen wat het materiaal doet.
Ik vond het echter direct erg leuk en was zeer gemotiveerd te oefenen. Het filmpje van jou, Margo, heb ik een paar keer bekeken en toen heb ik het voorbeeld wat je schilderde op de video stap voor stap mee gedaan en ook geschilderd. Dat was een eyeopener! Heerlijk om tussendoor de video gewoon stop te kunnen zetten en precies hetzelfde te doen als net je voorgedaan is. Ik leerde daardoor met name wat de verf op het natte papier doet en hoe je dat toch enigszins in de hand kunt houden of controle op kunt uitoefenen.
Enfin… daarna een aantal landschapjes geprobeerd te schilderen. En ontdekt hoe één en ander werkt. Foto’s gemaakt van landschapjes en die als basis gebruikt om te kijken hoe het perspectief in elkaar steekt. Ik kan nu geen wandeling meer maken zonder niet even te kijken hoe de bomenrij steeds kleiner wordt in het perspectief. Of te kijken hoe het riet zich langs de waterkant zich gedraagt als het waait.
Ik loop tegen mijn onkunde aan en merk dat ik steeds meer wil weten en vragen.
Echter is het mij ook duidelijk dat het vooral ook doen is. Bij deze het resultaat van het “doen” in de vorm van dit winterlandschapje “Bevroren”.
Ronnie
rustige zeevlak












