In 1991 zaten wij 6 weken op dit eiland, zonder electriciteit, gas en sanitair. Mobiele telefoon bestond nog niet, wat een feest was dat! Het enige echt grote gevaar dat je daar liep, was een kokosnoot op je hoofd. In turbulente tijden keer ik in mijn hoofd terug naar die geluksplek, waar ik mijn kalmte altijd terugvind.
Met dat beeld voor ogen heb ik (na heel veel probeersels) uiteindelijk met Gerda meegeschilderd en mijn eigen beeld erin verwerkt. Over de lucht ben ik heel tevreden. Het water en de sky-line zijn het meest Ko Chang. Maar nogal licht tov de lucht. Het ultramarineblauw zit wel degelijk ook in de lucht, maar is daar meer gaan ‘zwemmen’ en dus vermengd geraakt.
Mijn vraag aan jou Margo: wat vind jij van de verhouding tussen lucht en water en van de compositie. Moet die zee toch donkerder, met de kans dat het totaal te somber wordt, Ik durf er eigenlijk niks meer aan te doen, bang dat ik het ineens toch overwerk, maar voorin zou het misschien toch donkerder moeten??? Graag jouw deskundig oog en raad!












