Mijn uiteindelijke uitwerking van het kinderportret van een van mijn kleinkinderen. Ik heb een nieuw portret gemaakt, want dat wat ik in les 1 heb gebruikt, werd bij verdere uitwerking niet naar mijn zin. En aquarel is niet goed te herstellen, dus dan maar een nieuw portret. Ik heb de ogen wel wat erg zwaar aangezet. Op de foto springen die er ook echt uit en trekken alle aandacht, maar in het aquarel had het misschien wel wat minder gemogen. Nu ik de foto zo zie, vraag ik mij af of ik in de haren aan de rechterkant van het aquarel niet wat meer groen van de achtergrond tussen het haar had moeten zetten om het wat luchtiger te maken.
Ik vond het al met al geen gemakkelijke cursus. Wel leerzaam. Ik ga nu wat meer op de lossere toer en stort mij op de vogels van Gerard.

Mijn vijfde poging (van dezelfde foto) tot nu toe. En het lijken wel alle vijf heel andere kinderen te zijn. Ik merk dat ik al schilderend telkens de verhoudingen in het gezicht verander. Vooral in de ogen en de mond. Ik heb er nu iets op gevonden. Ik trek van een goede tekening of foto op overtrekpapier de belangrijkste contouren over van  ogen, mond, neus en het gezicht zelf en leg dat telkens op mijn werk om te kijken of ik niet al doende de verschillende onderdelen te groot heb gemaakt en of ze nog op de goede plaats zitten. Dat helpt heel erg, maar toch blijven bepaalde stukken erg moeilijk. Vooral de ogen en de mond. En die zijn erg bepalend voor de gelijkenis valt mij op. Een kleine wijziging daarin verandert de uitdrukking van het kind compleet. En de mond is bij dit kind heel lastig. Ze lacht, maar er zit toch ook een kleine aarzeling in. En die krijg ik niet goed weergegeven. Daarbij heeft ze ontzettend donkere (bruine, bijna zwarte) ogen. Die moet ik hier nog in schilderen, dat is les 2. Maar ik heb het in de eerdere versies al wel geprobeerd. Ik merk dat die ogen door de donkere kleur gauw doodslaan. Het wordt een egaal vlakje en levendigheid en sprankeling zit er niet in. Wat kan ik daaraan doen? Ik heb wel eens eerder groene en blauwe ogen geschilderd en daarbij lukte het wel. Moet ik ze dan misschien toch maar wat lichter maken?
En dan ook nog die enorm  bos krullende en springerige haren. Je wilt niet ieder haartje schilderen, maar hoe suggereer je toch sterk krullend haar waar ook nog eens de achtergrond overal tussendoor piept?
Verder denk ik dat ik het contrast in het gezicht nog iets moet versterken. Maar mij viel op dat als je het te sterk doet, het kind veel ouder gaat lijken. Ze is op deze foto bijna twee.

Nou Margo, heel wat vragen voor je. Ik ben benieuwd naar de antwoorden, maar ga toch alvast verder met het afwerken van dit aquarel. Want ik loop nogal achter en grote veranderingen zijn eigenlijk hierin niet meer mogelijk (alhoewel de verf op dit papier (een restje van hot pressed Artist Watercolour Paper van Baohong, 100% katoen) wel goed te liften is.

Met heel veel plezier en liefde heb ik voor deze opdracht mijn bonus-kleindochter Laure geschilderd. Ze is hier 5 maanden oud. Ik durfde de achtergrond niet zo ‘wild’ en kleurrijk te schilderen, maar nu vind ik het geheel wat bleekjes. Zou ik de achtergrond alsnog kunnen aanpakken of is dat toch wel riskant? Graag advies….

Wat zal ik er nog aandoen? Feedback is welkom. Ik vond het moeilijk om de blik echt de kant op te krijgen zoals op de foto. Heel even dacht ik dat ik het had maar met een volgende laag zag ik hem niet meer. De lichtjes zijn daarin volgens mij bepalend maar hoe dan? Met de ogen ingekleurd werd de kleur van het gezicht ook weer anders. Dus daar weer mee bezig geweest. Het is lastig om te weten wanneer is het genoeg? 

Geprobeerd de feedback van jullie op te pakken, over de stand van het mondje en de verhouding van mondje ten opzichte van de neus hoe kijkt het nu? De ogen komen pas bij de volgende les. De totale uitdrukking is hiermee geloof ik wel verbeterd. Of is dat wens-kijken?

Het lijkt nog niet echt, het gezichtje is te serieus. Heeft iemand feedback hoe ik de onschuldige blik er meer in krijg? En natuurlijk andere aanvullende feedback heel welkom.

Voor mij is het weer een poosje geleden dat ik een portret heb geschilderd. Met de goede handleiding van Else ben ik er met plezier aan begonnen. Heel knap van Else hoe ze met een paar streken verf een goede tekening van het gezicht maakt. Ik moet nog verder oefenen voordat ik zover ben.

Voor deze opdracht heb ik een tweeling gekozen, tot grote verrassing van de ouders. Morgen geef ik de portretten aan hen. Voor mij was het een uitdaging om deze zeer gelijkende gezichten te schilderen. Ik zit weer in de portretflow. Zo leuk.