De weg naar een mooi(er) aquarel
Het was leuk om de bomen en de bladeren op deze manier te schilderen.
Een paadje in een herfstig beukenbos. Lastig om de zon in de bladeren te vangen. Ik heb alle bomen ‘geschreven’, zoals Guy het noemt. Achteraf had ik misschien minder schaduw moeten tekenen op het pad, dan was de zon nog duidelijker geweest. Maar aquarel kan je niet ongedaan maken… of toch wel?
Herfst in Monschau.
Ik bedacht mij later dat ik deze foto beter na les 3 had kunnen schilderen. Daar gaat het om doorkijkjes en komen er misschien wel tips voor de bomen links en rechts. Op de foto zie je de afzonderlijke bladeren, hopelijk heeft Guy daar goede tips voor. Het is mij nu te massief geworden.
De schaduw onderin zag mijn man aan voor een rotsblok, daar mag ik nog even op oefenen…
Wat een leuke opdracht! Ik heb eerst mijn eigen potloodversie getekend. Daarna heb ik nog een keer de instructies van Guy bekeken en de helft van de lijnen weer uitgegumd. Dit is echt de kunst van het weglaten, anders verlies je jezelf in de details. Ik vind de grote boom en zijn schaduw het beste gelukt. De rest is wat plat, te egaal. Zou een grotere kwast helpen?
Volgende stap is een foto van mijzelf natekenen, dan kan ik niet meer ‘afkijken’.
Theo heeft deze cursus, ik heb daarvan ook de eerste les gedaan. Ook lerend van zijn ervaring, heb ik de schaduw wat lichter gehouden.
De instructie van Guy was erg ondersteunend. Met andere kleurnummers heb ik de sfeer van zijn werk aardig weten te benaderen. Moeilijk vond ik het juist aanbrengen van de schaduw op het paadje. Ik heb de les nog tweemaal gedaan: eerst met acrylverf en daarna nog een keer met aquarel. De eerste versie gaf het beste de juiste sfeer weer.
Moeilijke kleur magenta vind ik. Is snel te paars vind ik. Heb tweede poging gedaan, maar dan was deze eerste toch nog sfeervoller.
