Mijn vader was gek met honden. Helaas heeft hij nooit zelf een hond gehad. Om allerlei praktische redenen kwam het er nooit van. Ging hij wandelen in het park dan kwamen de honden als vanzelf op hem af en altijd haalde hij ze aan en maakte hij met het baasje een praatje.
Het leek me leuk om één van zijn favorieten te schilderen. Dit type hond heeft een kortharige vacht en zit ruim in zijn vel. Ik kon dus mooi de plooien schilderen met de schaduwen. Hoewel dat eerst nog wel even lastig was, boden mijn vingers uitkomst. Door de verf met de vingers wat uit te strijken kreeg ik het juiste effect van smoezeligheid. De achtergrond wat vaag gehouden om de aandacht vooral goed naar de hond te laten gaan.
En schaduwen op de grond aangebracht zodat de hond beter op de grond zat.
Ik vond het super leuk om te schilderen. Zeker na de beide katten, die weer zo heel anders waren om te schilderen.
Zien jullie nog iets wat beter anders had gekund? Ik hoor het graag.
Margot zou je een feedback willen geven op deze aquarel? Alvast bedankt!








