De weg naar een mooi(er) aquarel
Nat in nat leek mij een mooie techniek om zo’n prachtig gekleurde lucht te schilderen. Deels gelukt, maar ik wilde er teveel aan doen, mat andere woorden: ik ben wat te lang doorgegaan. De kleuren zijn op de foto wat anders dan in het echt. Toch wel een aardige poging.
Het resultaat van een nat-in-nat aquarel is steeds weer verrassend: is het wat je voor ogen had? Is het herkenbaar? (Mijn man zag hier een wei met roodbonte koeien…😁). Maar iedereen mag natuurlijk een eigen interpretatie hebben, het is vrij abstract. Ik moet nog veel ontdekken: hoe dik moet de verf zijn, hoeveel moet je aanbrengen en waar, wanneer kun je het best stoppen. Nog veel te oefenen!
Het portret van zoon en aanstaande schoondochter (over 3 weken is de bruiloft!) in kleur. Het lastigste is om het gelijkend te krijgen, vooral de uitdrukking/ uitstraling. Ik heb heel wat gelift en weer geschilderd en geglaceerd, maar ben tevreden met het resultaat. Als er nog tips zijn, dan hoor ik die natuurlijk graag!
Met deze techniek ben ik aan het worstelen geweest. Drie aquarellen gemaakt en alle drie raken ze “kant noch wal”.
Ik denk dat het komt, omdat ik (te veel) vastzit aan het idee dat ik duidelijk moet zien wat het voorstelt (ik heb dat zelfs bij de aquarel van Margot bij het voorbeeld). Abstractie/met eigen interpretatie vind ik wel interessant, maar ik wil het wel duidelijk/helder zien. Hier denk ik steeds “Moet ik nou toch weer een bril gaan dragen?”
Aan de berglijn (boven) kun je zien dat ik er toch weer duidelijkheid in wilde inbrengen, maar dat doet tegelijkertijd afbreuk aan de rest.
Margots boom (boven en rechts) voor de dieptewerking past ook veel beter in de vaagheid van de rest, maar mijn plantje linksonder niet.
Ik moet nog heel veel leren voor ik in deze techniek iets kan neerzetten waar ik blij van word, vermoed ik zo….
Ook de timing vind ik heel lastig…
Het blauw aan de rechter/bovenkant is wat afgezwakt
Glaceren en liften in de 3-daagse online cursus van Margo. Wat heb ik veel nieuwe en leuke dingen geleerd! Dit was het laatste aquarel van de cursus.
Weer genoten van het schilderen zelf. Wat ik lastig vond/vindt is de volgorde van de lagen verf; bv de bestrating, lijken grindtegels. Ik had hele mooie schaduw, maar toen moesten het relief er nog in. Daardoor verdween het uitgesprokene van de schaduw.
Als ik eenmaal bezig ben “vergeet” ik regelmatig de vorige laag eerst te laten drogen, waardoor ik bv met de vleugels van de vogels niet heemaal tevreden ben, omdat de verf gaat lopen.
Nat-in-nat, wat een bijzondere techniek. Ik moet nog gevoel krijgen voor de verfdikte, de hoeveelheid verf en wanneer ik het waar moet aanbrengen…rechtsonder is het niet helemaal goed gegaan. Mijn voorbeeld was een acrylschilderij wat ik een paar jaar geleden van een foto heb gemaakt. Het is verrassend hoe anders het is en toch ook hoeveel het erop lijkt.
Lastig een laag over de fellere kleuren te zetten die gaan toch meedoen wanneer je er over heen gaat. ( ook terwijl het superdroog was)
Ik weet niet goed hoe ik bij deze techniek moet omgaan met mijn watergebruik.
Maak ik het papier alleen bij de start vochtig of na elke volgende laag?
en…. Ik kreeg de achtergrond niet zo strak in kleur als bij de glazen potten van Margot. Komt dat door te te smalle kwast? Of moet ik iets anders doen? Nou vind ik het hier niet storend, maar ik wil het wel graag weten.
De boom staat er in ieder geval op en ik ben niet ontevreden.
