De weg naar een mooi(er) aquarel
ik heb getracht om voorjaars bloeiers te schilderen met de kleuren geel, cobalt blauw en alisarine rood.
Nu zie ik wel dat ik de tulpen schilderde zonder enkele hoofdrol spelers – ze kregen misschien allemaal evenveel aandacht. Krijg ik dit nog verbeterd bvb door enkele bloemen te accentueren? of opnieuw beginnen al was het maar voor de fun ?
graag je opmerkingen aub.
deze opgave vond ik heel leuk om te doen : ik nam dezelfde kleuren veridiaan groen, dioxine mauve en roze . Ik ben best tevreden over mijn kopjes met speculaas koekje.
ik probeerde dezelfde kleuren om vissersbootjes in dezelfde losse stijl te schilderen, maar dit was niet zo eenvoudig om uit te voeren.
Ziezo, het werd een zeehondje in plaats van een haan in de 3 kleuren turkoois, oranje en mauve
ik ben wel tevreden over dit vrolijk zeehondje!
Wat kan er beter Margo?
Dit werk is het eerste waarin ik op deze manier heb gewerkt. Ik heb les 2 opnieuw uitgevoerd met een beperkt kleurenpalet: geeloker, blauw en rood. Het rood heb ik uitsluitend gebruikt in menging met blauw, om het blauw te verdiepen en te verzwaren. Ik heb verf en water in eerste instantie hun gang laten gaan, terwijl ik tegelijkertijd heb bijgestuurd en begrensd. Dat vond ik heel spannend maar ook super leuk! Die afwisseling tussen loslaten en controle heb ik bewust opgezocht en ermee “gespeeld”. Elke laag reageerde op de vorige. Soms werd een vorm sterker, soms zwakte ze juist af. Dat maakte het proces onvoorspelbaar, maar langzamerhand ontdekte ik dat ik ook duidelijke keuzes kon maken. Door het donkerblauw te versterken heb ik een focuspunt aangebracht dat het oog houvast geeft. Toch dit werk wil eigenlijk niet tot rust komen in één beeld. Je blijft ergens kijken en zoeken, waardoor je aandacht wordt vast gehouden.
Ik ben benieuwd naar jullie reacties:
Werkt het donkerblauw voor jou als een focuspunt, of juist niet?
Ervaar jij dit werk ook als iets dat uitnodigt om te blijven kijken en zoeken?
Is er een plek waar je denkt: hier gebeurt te veel of juist te weinig?
Alvast heel erg bedankt!
Deze opdrachtenserie gaat over het werken met het triangel-kleurenschema. In de reeks heb ik onderzocht wat er gebeurt wanneer kleuren elkaar wel raken, maar niet altijd mengen, en hoe dat zich kan ontwikkelen richting het werken met uitsluitend mengkleuren.
In dit laatste werk heb ik alleen met mengkleuren gewerkt. De zuivere triangelkleuren zijn niet meer afzonderlijk zichtbaar, maar zitten besloten in de tinten en transparante overgangen die zijn ontstaan.
Ik heb ervoor gekozen abstract te werken. Als ik de drie werken van deze cursus naast elkaar zie, merk ik dat die keuze invloed heeft gehad op hoe ik schilder. Mijn omgang met de verf is gaandeweg terughoudender geworden. In dit werk heb ik minder verf gebruikt, met meer aandacht voor transparantie, gelaagdheid en het laten staan van papier. Daardoor is de aquarel teerder en kwetsbaarder geworden.
De titel Nog in beweging verwijst voor mij naar het feit dat het beeld geen afgerond eindpunt heeft. Kleur en verf blijven in relatie, zonder dat alles vastligt.
Margo, wil je feedback geven op dit aquarel?
Ik ben benieuwd of voor jullie zichtbaar is dat ik met uitsluitend mengkleuren heb gewerkt binnen het triangel-schema, of het abstracte karakter helpt om de aandacht bij kleur en transparantie te houden, en of de terughoudende schilderwijze het werk versterkt of juist beperkt.
Ik lees jullie reacties graag.
Ik moest wel moed verzamelen om met het voorbeeld van een veld zonnebloemen van Margo aan de slag te gaan… Bij de eerste poging werden alle zonnebloemen hetzelfde en de kleuren die ik mengde voor de harten zonder de hoofdkleuren te gebruiken vooral bruin. Bij deze poging is het iets meer gelukt om een paar bloemen meer uit te werken en anderen wat op de achtergrond te houden en de kleuren fris te houden. Leuk en leerzaam om te proberen maar voor mij toch te veel !
Een foto van rode zonnehoed, geschilderd zonder de hoofdrolspelers (de pure kleuren) te gebruiken. Dioxine violet, veridiën en cadmium red hue. 425 grams papier gebruikt waardoor ik veel water kon gebruiken om de te aanwezige achtergrond flink te verzachten. Nog wat wanhoops pogingen gedaan door te spetteren met water, te deppen en zout te gebruiken…. na opdrogen vind ik het toch wel een leuk resultaat. En vooral deze manier van kleurgebruik vind ik een heel harmonieus geheel opleveren!
De opdracht was met een beperkte driehoek van kleur te werken. Ik heb gekozen voor: turkoois, mauve en rood. Niet helemaal een perfecte triangle maar tegen elkaar aan. Rood en turkoois raken elkaar maar heb ik niet gemengd. De verbindende kleur die daar normaal uit zou ontstaan, ontbreekt dus bewust. Eén poot van de kleurdriehoek blijft open. Ik heb wederom gekozen voor een abstracte voorstelling. Met als uitganspunt dezelfde belijning als de vorige abstracte aquarel.
De kleurkeuze bracht een zekere spanning met zich mee die ik tijdens het werken steeds opnieuw voelde. Het schilderij wilde geen volledige harmonie worden. Elke keer dat ik dacht dat het “af” was, bleef er iets licht schuren. Ik had het gevoel dat het beeld open bleef en zich niet helemaal kon sluiten. Het werken met deze kleuren was voor mij echt een uitdaging.
Ik heb het werk opgebouwd uit lagen en tegenlagen. Heel licht en kwetsbaar tot dieper en dragend. De organische vormen doen denken aan bladeren en er zijn sporen van groei en beweging.
Ik heb de titel Waar het stil klopt gekozen omdat er een zekere onrust maar ook een zeker evenwicht in dit werk zit, die naast elkaar bestaan. Zoals een open eind in een boek dat ook heeft.
|Ik ben benieuwd naar jullie commentaar en tips. Margo, zou je een feed back willen geven op deze aquarel? Alvast hartelijk dank!
Nog een keer geschilderd met een twee benig kleurenschema. Alleen het rood en blauw of het groen en blauw gemengd. Het zijn granulerende kleuren van schminke dus dat geeft weer een ander resultaat dan de kleurencircel van cotman (margo) die ik altijd gebruik. Wel leuk om eens te proberen vond ik.
Alvast maar een winterplaatje geprobeerd met het twee benige kleuren schema van les twee. Erg leuk en leerzaam om met maar twee kleuren te schilderen. Ik kon het alleen niet laten om met wat Chinees wit even lekker te spetteren! Dit zou in het klein best een leuk keŕstkaartje kunnen worden.
