Dit is het geworden. Ik heb een heel aantal geschilderd en steeds dacht ik als het klaar was: ik kan beter. Over deze tak was ik best tevreden, totdat ik de achtergrond maakte. Ik heb daarvoor een geel gebruikt, dat nogal sterk bleek te zijn. Nickel azo yellow. Wow, wat een kracht heeft deze kleur. Ik had het in mijn natgemaakte achtergrond getipt met de punt van mijn kwast en wham daar nam het ineens alle ruimte in. Helaas is het papier waarop ik schilderde (toscana acquerello 300gr katoen) onverbiddelijk. Er valt weinig te verdunnen en corrigeren van harde lijnen is ook een kwestie van direct doen of beurt voorbij. Het verft wel lekker verder.

Ik stuur deze toch in voor bespreking, omdat ik wil weten, of ik de theorie nu goed heb toegepast. Worden de bladeren goed naar voren geduwd en hoe kan ik een volgende poging sterker maken? Hoe kan ik het geheel ook wat losser houden, tot nu toe vind ik wat ik gemaakt heb nogal niveau botanische gids, stijf. Ik zou het meer impressionistisch willen, maar hoe? Stukjes wit laten? Buiten de lijnen schilderen? Of moet ik eerst dit stadium eigen maken en komt dat in een latere les?

Graag jouw tips Margo, daar verheug ik me altijd op, want die geven zo’n goede verdere verdieping van de les!