De weg naar een mooi(er) aquarel
Een groep duikende pinguins. Ze zijn wel nogal stijfjes om te zien, ze fladderen niet echt. Dus lastig om het een beetje losjes te houden. Dat heb ik daarom maar vooral met het kolkende water geprobeerd.
Ik heb op advies van Margo de borst van de linker vogel donkerder gemaakt, waardoor deze wat boller wordt en het ook beter klopt met de schaduw.
Ik had een paar weken geleden op het fietspad een meerkoet vlak voor mijn wielen. Dat heb ik geprobeerd hier weer te geven. Ik heb een foto van een meerkoet van internet gebruikt om rennende vogel neer te zetten want die was natuurlijk al “gevlogen” voordat ik een foto kon maken. De beweging weergeven vond ik erg lastig, met name in de uitgespreide vleugeltjes. Maar bewegende vogels komt nog in een latere les aan bod, dus dan hoop ik dat beter aan te kunnen pakken.
Het heeft een tijdje maar nu lever ik dan toch een werk in van een “abstracte vogel schilderen”. Het kostte mij ook moeite om hier een bevredigend werk van te maken. Of er was slechts met teveel moeite een vogel in te herkennen of het was toch weer net te realistisch. Maar wel veel werken gemaakt. Ook andere wat meer herkenbaarder. Ik blijf bezig, ben nog lang niet uitgekeken op de vogels.
De eerste les vond ik leuk ,maar niet gemakkelijk!Schilderen in losse stijl ligt me niet goed.In de volgende lessen zal ik er meer op letten !
Zwarte vogels, weer een heel andere aanpak dan bij de witte vogels. Maar heel leuk om te zien hoe de verenstructuur en de zwarte kleur laag voor laag in het aquarel ontstaat. Echt genieten deze les.
Een heel informatieve en leuke les.
Maar ik vind twee dingen in deze les heel lastig en daarom dit aquarel voor de videobespreking. Ik ben heel benieuwd naar jouw uitleg Margo. Ten eerste, Gerard laat de kant van de vogel waar het licht op schijnt wit. Dat heb ik bij mijn vogel ook gedaan. Maar ik vind het witte deel bij mij veel vlakker en ik weet niet hoe dat komt en wat ik eraan kan doen. Misschien ligt het ook aan het papier, ik heb de cold pressed kant van Hahnemuhle Andalucia gebruikt en ik denk dat Gerard de grove kant gebruikt heeft. Maar als ik in het witte stuk een heel lichte kleur zet, raak ik het wit in de vogel kwijt en weet ik niet of de Kaketoe er dan nog als een witte vogel uitziet.
Het tweede wat ik moeilijk vind, is hoe donker je de schaduwkant kunt maken zonder dat de indruk van een witte vogel verloren gaat. Eigenlijk vind ik dat bij mijn vogel al te donker, maar je wilt ook een ronding in de vogel krijgen en dan moet er toch een duidelijk verschil tussen links en rechts zijn.
Ik heb het uilskuikentje aangepast mbv de aanwijzingen van Margo. De rechterkant met name van het lijfje heb ik mbv water vervaagd en de linkerkant van het hele kuikentje donkerder en gedetailleerder gemaakt. Zo wordt het beestje veel ronder, meer diepte erin en minder plat. Ook de veren wat meer uitgewerkt waardoor het nog pluiziger lijkt. Ben er wel blij mee zo.
Drie kleine uilskuikentjes in andere kleuren. Wat een les! Ik dacht dat ik dat wel even zou doen, maar dat viel tegen. Gerard kladdert (heel oneerbiedig gezegd) gewoon wat kleuren op het papier en er komt een mooie vogel uit met jaloersmakend heldere kleuren. Toen ik hetzelfde probeerde kreeg ik modderkleuren. Na wat testen met verschillende kleuren heb ik er een paar gekozen die wat dichter bij elkaar liggen en ook met elkaar gemengd mooie kleuren geven. En ik heb ander papier gebruikt, een soort die veel beter tegen veel water kan. En tussendoor heb ik het aquarel telkens heel goed laten drogen. De verf ook meer in vlekjes opgezet en geprobeerd te vermijden om alles door elkaar te kwasten. Het resultaat is hier. Ik ben er best tevreden mee.
Al met al weer veel plezier gehad bij deze les. Op naar het tegengestelde van veel kleur: de witte vogels.
Ik heb de adviezen van Margo toegepast in het aquarel rechts met de witte reiger. Ik heb de takjes waarop de reiger staat een beetje doorgetrokken naar achter om een verbinding te maken met de rest van de achtergrond. In werkelijkheid stond hij wel op een heuveltje van takken in het water, daarom het ik de takken meer in de achtergrond vaag weergegeven. Om de aandacht meer op de kop te leggen heb ik de poten van de reiger met wat water lichter gemaakt. De snavel heb ik juist feller gemaakt met wat oranje en rood. Ik heb dit rood ook heel licht in de schaduwpartij in de nek toegevoegd en in de buik heb ik ietsje meer geel toegevoegd. De aandacht komt zo ipv op de zwarte poten inderdaad veel meer op de kop te liggen. Grappig dat een paar kleine aanpassingen zo’n effect hebben.
